ساختارهای شرطی در جاوا اسکریپت

از ساختارهای شرطی در زمانی استفاده می شود که بخواهیم در صورت بر قرار بودن شرط یا شرط هایی ، یکسری دستورات خاص اجرا شده و در صورت عدم بر قراری آنها گروه دیگری از دستورات اجرا شوند.

بر حسب شرایط می توان از یکی از ساختارهای دستوری زیر استفاده کرد:

توجه:  Condition  =  شرط یا شروط         Statment  =  دستور یا دستورات

۱)  if   ( Condition )   Statment:

از این ساختار در مواقعی که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط یا شرط هایی یکسری دستورات خاص اجرا شوند ، استفاده می شود . در این حالت در صورت عدم بر قراری شرط های تعیین شده ، هیچ دستوری اجرا نخواهد شد.

شکل کلی استفاده از این ساختار به صورت زیر است:

مثال: در مثال زیر متغیر عددی IntNum یکبار با عددی بیش از ۱۰ و یکبار با عددی کوچکتر از ۱۰ مقدار دهی شده است . شرط دستور if این است ، که در هنگام بزرگتر بودن IntNum از عدد ۱۰ پیغام “This Number is bigger than 10” و در هنگام کوچکتر بودن آن از عدد ۱۰ ، هیچ خروجی چاپ نشود . به مثال دقت کنید:

در حالت اول به دلیل بزرگتر بودن عدد IntNum از ۱۰ ، پیغام خروجی بر روی صفحه چاپ می شود.

در حالت دوم به دلیل کوچکتر بودن عدد IntNum از ۱۰ ، هیچ پیغام خروجی بر روی صفحه چاپ نمی شود.

۲) if   ( Condition )   Statment 1   else   Statment 2:

از این ساختار در مواقعی استفاده می کنیم که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط یا شرط هایی ، یکسری دستورات و در صورت عدم بر قراری آن شروط ، گروهی دیگر از دستورات اجرا شوند.

شکل کلی استفاده از این ساختار به صورت زیر است:

مثال: در مثال زیر متغیر عددی IntNum یکبار با عددی بیش از ۱۰ و یکبار با عددی کوچکتر از ۱۰ مقدار دهی شده است . شرط دستور if این است ، که در هنگام بزرگتر بودن IntNum از عدد ۱۰ پیغام “This Number is bigger than 10” و در هنگام کوچکتر بودن آن از عدد ۱۰ ، پیغام “This Number is smaller than 10” چاپ شود . به مثال دقت کنید:

در حالت اول به دلیل بزرگتر بودن عدد IntNum از ۱۰ ، پیغام خروجی قسمت if بر روی صفحه چاپ می شود.

در حالت دوم به دلیل کوچکتر بودن عدد IntNum از ۱۰ ، پیغام قسمت else بر روی صفحه چاپ می شود.

عملگر شرطی:

دستور if تک شرطی را مانند یک عملگر می توان به صورت زیر نیز نوشت.

در این حالت برنامه شرط معرفی شده در پرانتز را چک کرده و در صورت درست بودن آن شرط ، مقدار ۱ و در صورت درست نبودن آن مقدار ۲ را به متغیر نسبت می دهد.

شکل کلی استفاده از این ساختار به سورت زیر است:

نام متغیر = ( شرط ) ؟    مقدار ۱:   مقدار ۲

variable name = ( condition ) ? value 1 : value 2;

در مثال بالا اگر مقدار متغیر x از ۱۰ بیشتر باشد ، مقدار متغیر name برابر sam و در صورت کوچکتر بودن مقدار x از ۱۰ ، name برابر david می شود.

۳) if   ( Condition 1 )   Statment 1   else if   ( Condition 2 )   Statment 2   else   Statment 3:

از این ساختار زمانی استفاده می شود که حالت های شروط مورد نظر بیش از یک حالت مختلف است ، که در صورت بر قرار بودن هر گروه از شرط های مورد نظر ، می خواهیم دستورات خاص آن شرط ها اجرا شوند.

در این ساختار ، شرط اول در دستور if ابتدا تعریف شده و هر یک از گروه شرط های دیگر به وسیله یک دستور else if تعیین می شود . در آخر نیز واژه کلیدی else و دستورات مربوط با آن قرار می گیرد ، که در صورت عدم بر قراری تمام گروه شرط های تعیین شده ، دستورات قسمت else اجرا می شوند.

در این ساختار چنانچه هر یک از شرط های یک دستور if یا else if درست باشند ، دستورات مربوط به آن اجرا شده و برنامه از کنترل و اجرای سایر شرط های دیگر خودداری می کند . چنانچه هیچ یک از گروه شرط های تعیین شده درست نباشند ، دستورات بخش else در پایان ساختار اجرا می شوند.

شکل کلی استفاده از این ساختار به صورت زیر است:

نکته ۱: به تعداد مورد نیاز می توان در این ساختار به وسیله دستور else if شرط و دستورات جدید تعریف کرد.

نکته ۲: استفاده از کروشه در قسمت دستورات شرط if ، فقط در زمانی که دستورات مورد نظر بیش از یک خط هستند ، ضروری است.

نکته ۳: تعیین قسمت else در ساختار فوق اختیاری بوده و می تواند تعریف نشود.

نکته ۴: در زمانی که تعداد حالت های شروط بسیار زیاد هستند ، بهتر است از ساختار Switch استفاده کرد.

مثال: در مثال زیر یک کادر متن و یک دکمه فرمان قرار داده شده است . کادر متن ورودی را از کاربر دریافت کرده و. با کلیک بر روی دکمه فرمان ، خروجی را در کادر آبی رنگ می بینیم.

شکل عملکرد این مثال به صورت زیر است:

رویداد کلیک دکمه فرمان تابع ( ) ifclause را که در قسمت < head > قرار دارد ، را فراخوانی می کند . در این تابع یک دستور if سه شرطی قرار داده شده است ، که مقدار متغیر matn را ارزیابی کرده و در صورتی که مقدار آن برابر ۱ باشد ، عبارت one ، در صورت ۲ بودن عبارت two ، در صورت ۳ بودن عبارت three و در صورتی که مقدار آن به غیر از یکی از موارد فوق باشد ، عبارت bigger than 3 را نمایش می دهد.

نکات مهم : نکات زیر در مثال با شماره مشخص شده اند.

خاصیت value در یک کادر متن به متن موجود در آن کنترل اشاره می کند . در اینجا ما متن موجود در کنترل txtinput را در متغیر matn ذخیره کرده ایم.

رویداد onclick رویدادی است که در هنگام کلیک بر روی یک کنترل فعال می شود . برای فراخوانی یک تابع توسط یک کنترل ، نام آن تابع را در رویداد onclick کنترل قرار می دهیم.

Telegram Facebook WhatsApp Twitter LinkedIn

دیدگاه خود را بیان کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.